ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΤΕ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ

Ο Έβρος έχει μια άγρια ομορφιά και μια γαλήνη, όπου ειδικά πριν ξημερώσει σε κάνει να νιώθεις παράξενα.

Οι παλιοί λένε ότι εάν θέλεις να λέγεσαι κυνηγός πρέπει να έχεις κυνηγήσει στο μεγάλο ποτάμι, στον Έβρο. Μέσα στη γαϊτα όπου το κρύο σε συνδυασμό με τον αέρα κάνουν τα πρόσωπα ανέκφραστα. Εκεί όπου το μόνο σημείο του σώματος που κουνιέται είναι τα μάτια, την στιγμή που η αγωνία κορυφώνεται στο άκουσμα του ρυθμικού φτερουγίσματος των παπιών, ξαφνική ντουφεκιά… και «πλάτς» το πρώτο πρασινοκέφαλο μπήκε στο κρεμαστάρι.

Το πέρασμα των παπιών σε λίγο γίνεται συχνότερο. Οι ντουφεκιές κάνουν τις καρέκλες των «γειτόνων» μας (Τούρκων) να τρίζουν… Ποιος λογαριάζει το κρύο τώρα; Στην έντονη προσπάθεια, άλλοτε να ντουφεκίσεις και άλλοτε να ψάξεις να βρεις το πεσμένο θήραμα, ξεχνάς τα πάντα.

Για τους λάτρεις αυτού του υπέροχου τόπου, ξεχωριστή θέση στην καρδιά και στην ψυχή έχουν οι καλύβες όπου μπορεί εκεί κάποιος να βρει λίγη ζεστασιά, φαγητό και ξεκούραση. Η θαλπωρή της ξυλόσομπας, το δυνατό κονιάκ, το υπέροχο γεύμα (hand made), σε μεταφέρουν σε άλλες εποχές πιο αυθεντικές.

Το Δέλτα του Έβρου αποτελεί τον σημαντικότερο υδροβιότοπο της χώρας μας, εστία αναψυχής για τον κυνηγετικό κόσμο της περιοχής μας, πόλο έλξης για κυνηγούς και τουριστικούς επισκέπτες από όλη τη χώρα και ανάσα για την μαραζωμένη οικονομία της ακριτικής περιοχής μας.

Ψήφισμα διαμαρτυρίας Κυνηγετικών Συλλόγων Θράκης προς ΥΠΕΚΑ
Ο Έβρος κατ΄ επανάληψη αποτελεί στόχο του ΥΠΕΚΑ και των διαφόρων αντικυνηγετικών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων όπου με διάφορες μεθόδους επιδιώκουν τον χαρακτηρισμό του Δέλτα του Έβρου ως Εθνικού Υγροτοπικού Πάρκου και να επιβάλλουν επιπλέον περιορισμούς στις παραδοσιακές ανθρώπινες δραστηριότητες που ασκούνται στην περιοχή, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται φυσικά και η άσκηση θήρας.

Σε απάντηση αυτών των μεθοδεύσεων και των φημών, οι Κυνηγετικοί Σύλλογοι Θράκης εξέδωσαν ψήφισμα διαμαρτυρίας το οποίο και απέστειλαν στην Υπουργό Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής. Στο κείμενο οι Κ.Σ αναφέρουν ότι:

«Το έτος 2001 (με την υπ’ αριθμόν 1882/15-6-2001 απόφαση του Γενικού Διευθυντού της Περιφέρειας Ανατ. Μακεδονίας Θράκης) οι απαγορευμένες για το κυνήγι περιοχές είχαν επαναοριοθετηθεί (επεκτεινόμενες φυσικά) με τη σύμφωνη γνώμη των αρμοδίων υπηρεσιών (Δασαρχείων), των τοπικών αρχών (Δήμων και Κοινοτήτων), των τοπικών φορέων και των κυνηγετικών οργανώσεων, καλύπτοντας το 70% περίπου του συνόλου της έκτασης του οριοθετημένου υγροτόπου.

Η συνολική τότε έκταση του καταφυγίου άγριας ζωής στο Δέλτα κάλυπτε πλήρως τις ανάγκες προστασίας των θηραμάτων και τύγχανε της απόλυτης αποδοχής του κυνηγετικού κόσμου και της υπόλοιπης τοπικής κοινωνίας.

Χωρίς ωστόσο επιστημονικό έρεισμα, που να καθιστούσε αναγκαία την επέκταση των απαγορευμένων ζωνών για τη θήρα, και παρά τις έντονες αντιδράσεις και αντίθετες υποδείξεις των τοπικών φορέων, υπογράφηκε η ΚΥΑ 4110/29-1-2007 (ΦΕΚ 102Δ/16-3-2007), που επέκτεινε αδικαιολόγητα τις απαγορευμένες για το κυνήγι περιοχές του Δέλτα, συρρίκνωσε την συνολική ανθρώπινη δραστηριότητα στον υδροβιότοπο επιβάλλοντας στείρες απαγορεύσεις και καθεστώς απόλυτης προστασίας και προκάλεσε σωρεία αντιδράσεων από τους κυνηγούς και σύσσωμη την κοινωνία της περιοχής μας».

Οι τοπικές αρχές στο πλευρό των κυνηγών
Αξίζει να σημειωθεί ότι το Νομαρχιακό Συμβούλιο Ν. Έβρου με την υπ’ αριθμόν 20/2003 απόφαση του είχε αποφασίσει σχετικά «Η κυνηγετική δραστηριότητα στην περιοχή του υγρότοπου να μην συρρικνωθεί, ούτε χωρικά ούτε χρονικά, γιατί το σημερινό καθεστώς καλύπτει πλήρως τις απαιτήσεις προστασίας της άγριας ζωής, ενώ επιπλέον συρρίκνωση της θα επιφέρει μάλλον αρνητικά, παρά θετικά αποτελέσματα, γιατί εκτός των άλλων υπάρχει σημαντικός χειμερινός τουρισμός για το κυνήγι».

Οι Δήμαρχοι των Δήμων Αλεξανδρούπολης, Φερών και Τραιανούπολης είχαν εκφράσει με επιστολές τους το έτος 2006 την επιθυμία τους να παραμείνει για το κυνήγι η υφιστάμενη κατάσταση και να μην αποφασισθεί οποιαδήποτε άλλη μεταβολή στα καταφύγια άγριας ζωής όπως αυτά επαναοριοθετήθηκαν το 2001.

Ο Φορέας Διαχείρισης του Δέλτα του Έβρου, ως το πλέον αρμόδιο όργανο, διαπιστώνοντας τα προβλήματα που προκάλεσε η εφαρμογή της ΚΥΑ στη βιωσιμότητα του υδροβιότοπου του Δέλτα, πρότεινε αναφορικά με το κυνήγι:

«Οι απαγορευμένες για το κυνήγι περιοχές του Δέλτα του Έβρου, να ταυτίζονται με την έκταση που περιελάμβανε το καταφύγιο άγριας ζωής του υγρότοπου του Δέλτα του Έβρου πριν την υπογραφή της ΚΥΑ 4110 βάση της υπ’ αριθμόν απόφαση 1882/15-6-2001 του γενικού Δ/ντου της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και να υπάρχει άμεση συνεργασία και συντονισμός μεταξύ του Φορέα Διαχείρισης και της θηροφυλακής για αποτελεσματικότερη καταπολέμηση της λαθροθηρίας καθώς και να αναζητηθούν τρόποι – κονδύλια για την ενίσχυση του προσωπικού φύλαξης του Δέλτα του Έβρου».

Ο ίδιος Φορέας με την υπ’ αριθμόν 36/2007 απόφαση του είχε διαπιστώσει το έντονο κοινωνικό πρόβλημα που δημιουργούνταν από τη συνολική εφαρμογή της ΚΥΑ και αιτήθηκε την αναστολή της.

Μετά από προσφυγή λοιπόν του κυνηγετικού κόσμου στην Δικαιοσύνη η ΚΥΑ 4110 ακυρώθηκε με την υπ’ αριθμόν 3290/2009 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Με την δικαστική αυτή εξέλιξη και την κατάργηση του καθεστώτος της στείρας προστασίας δημιουργήθηκε σε όλους η πεποίθηση ότι ο υδροβιότοπος θα αποκτήσει και πάλι ζωή, θα αναβαθμιστεί και θα αναδειχτεί σε ένα υψίστης σημασίας Εθνικό Υγροτοπικό Πάρκο.

Οι Κυνηγετικοί Σύλλογοι Θράκης φοβούνται ότι επίκειται εκ νέου η έκδοση Π.Δ. σχετικά με τον χαρακτηρισμό του Δέλτα του Έβρου ως Εθνικό Υγροτοπικό Πάρκο, με το οποίο Π.Δ. αναμένεται να επιβληθούν οι ίδιες και αυστηρότερες απαγορεύσεις με αυτές της ακυρωθείσας ΚΥΑ 4110 αναφορικά με τις επιτρεπόμενες ζώνες θήρας.

«Με την στάση της αυτή η Πολιτεία και δη το αρμόδιο Υπουργείο αποδεικνύει απλά και μόνο την αντικυνηγετική της εμπάθεια, καθόσον προτίθεται και πάλι να επιβάλλει στείρες απαγορεύσεις, χωρίς την κοινωνική συναίνεση και αποδοχή, που, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή και την εγχώρια νομοθεσία, είναι απαραίτητες για την επιτυχία των μέτρων.

Σκοπός της πολιτείας φαίνεται να είναι αποκλειστικά και μόνο η επιβολή ενός καθεστώτος απόλυτης προστασίας, παρά τις αντίθετες φωνές των επιστημόνων ότι δεν νοείται οικοσύστημα χωρίς την ανθρώπινη παρουσία. Οι απαγορεύσεις δε που επιβάλλονται πρέπει να τεκμηριώνονται επιστημονικά μέσα από ειδικές και εμπεριστατωμένες μελέτες.

Ειδικά για την θήρα πρέπει να πραγματοποιηθούν μελέτες καταγραφής της κυνηγετικής κάρπωσης, μετρήσεις πληθυσμών και κατανομής των θηραματικών ειδών, κάτι που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα ούτε από το πρόσφατο σχέδιο διαχείρισης της προστατευόμενης περιοχής, και για το λόγο αυτό οι όποιοι περιορισμοί τεθούν θα είναι αυθαίρετοι, αναιτιολόγητοι και μη αναγκαίοι».

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
Instagram
error: Content is protected !!
Scroll to Top