Ο λαγός αποτελεί αναμφίβολα το δημοφιλέστερο και παραδοσιακότερο θήραμα της χώρας μας. Η αειφόρος διαχείρισή του, όπως και κάθε άλλου θηραματικού είδους, προϋποθέτει τη γνώση πλήθους παραμέτρων —μεταξύ αυτών, και της κυνηγετικής κάρπωσης ανά έτος.
Για δέκατη συνεχή χρονιά, μέσω της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας-Θράκης, καταγράφεται η κάρπωση λαγών από τους κυνηγούς του Κυνηγετικού Συλλόγου Αλεξανδρούπολης, αλλά και άλλων Συλλόγων. Η συγκεκριμένη προσπάθεια ξεκίνησε την κυνηγετική περίοδο 2016–2017 και συνεχίζεται συστηματικά μέχρι σήμερα. Από την προπερσινή χρονιά, παρόμοια συλλογή στοιχείων πραγματοποιείται και στον Κ.Σ. Ελευθερούπολης, ενώ την περσινή περίοδο επεκτάθηκε και στον Κ.Σ. Ξάνθης. Για την φετινή κυνηγετική περίδο 2025-2026 η περιοχή δειγματοληψίας διευρύνθηκε περαιτέρω, με τη συμμετοχή των Κ.Σ. Ορεστιάδας και Κ.Σ. Κομοτηνής.
Πίνακας 1. Στατιστικά κάρπωσης λαγών στον Έβρο (Κ.Σ. Αλεξανδρούπολης) ανά κυνηγετική περίοδο
Παρατηρούμε ότι μέχρι και την περίοδο 2019–2020 δεν διαφαίνεται σημαντική μεταβολή στη μέση κάρπωση, ενώ συνολικά σε βάθος περίπου δεκαπενταετίας η διακύμανση παραμένει περιορισμένη. Ωστόσο, την τριετία 2021–2024 σημειώθηκε αισθητή πτώση, με σαφώς φθίνουσα πορεία.
Οι αιτίες αυτής της πτώσης είναι πολυπαραγοντικές και συνδέονται τόσο με οικολογικούς παράγοντες (αρπακτικότητα, υποβάθμιση ενδιαιτημάτων, αποτυχία αναπαραγωγής, ασθένειες) όσο και με ανθρώπινες επιδράσεις. Ειδικότερα, την περίοδο 2021–22 και 2022–23 η μείωση αποδόθηκε στον αποκλεισμό των λαγοκυνηγών από μεγάλες εκτάσεις, εξαιτίας των συχνών επιθέσεων λύκων σε κυνηγόσκυλα — σε ποσοστό περίπου 50% της περιοχής ευθύνης του Κ.Σ. Αλεξανδρούπολης.
Την περίοδο 2023–24, τα αποτελέσματα επιδεινώθηκαν λόγω της απαγόρευσης κυνηγιού στο νότιο τμήμα του νομού Έβρου μετά τη μεγάλη δασική πυρκαγιά. Η μετακίνηση πολλών κυνηγών προς γειτονικούς νομούς οδήγησε σε μικρά αποτελέσματα κάρπωσης και υποβάθμιση της ποιότητας του κυνηγιού. Για πρώτη φορά καταγράφηκαν παρέες με μηδενική κάρπωση (περίπου 20% των ομάδων), φαινόμενο που συνεχίστηκε και την επόμενη χρονιά.
Κατά την περίοδο 2025–26 παρατηρείται μικρή ανάκαμψη, πιθανόν λόγω της απελευθέρωσης επιπλέον περιοχών για κυνήγι στο νότιο Έβρο. Εκτιμάται ότι, με τη λήξη της τριετούς απαγόρευσης κυνηγιού στις καμένες εκτάσεις (όπως ορίζει η Δασική Απαγορευτική Διάταξη), θα επανέλθει σταδιακά ο μέσος όρος κάρπωσης σε επίπεδα άνω των 5 λαγών ανά λαγοκυνηγό, όπως πριν το 2020.
* 40 ομάδες – 86 κυνηγοί
** 22 ομάδες – 52 κυνηγοί
*** 46 ομάδες – 191 κυνηγοί
**** 45 ομάδες – 133 κυνηγοί
***** 28 ομάδες – 72 κυνηγοί
Παρατηρείται ότι η κάρπωση των κυνηγών του Κ.Σ. Ελευθερούπολης παραμένει σταθερή σε επίπεδα προηγούμενων περιόδων, ενώ στον Κ.Σ. Αλεξανδρούπολης σημειώνεται μικρή αύξηση, η οποία αποδίδεται στην ένταξη νέων κυνηγετικών περιοχών στον Νότιο Έβρο. Το γεγονός αυτό συνέβαλε τόσο στην αποσυμφόρηση των κυνηγών, όσο και στη βελτίωση της κατανομής του διαθέσιμου πληθυσμού λαγού.
Συμπέρασμα
Η συνεχής καταγραφή και παρακολούθηση της κυνηγετικής κάρπωσης αποτελεί αναγκαίο εργαλείο για τη χάραξη τεκμηριωμένης θηρευτικής πολιτικής, η οποία εδράζεται στην αρχή της αειφορίας των καρπώσεων. Η επέκταση και σε άλλους κυνηγετικούς συλλόγους θα επιτρέψει την πιο ολοκληρωμένη αποτύπωση της κατάστασης των πληθυσμών του λαγού στη Βόρεια Ελλάδα και την αποτελεσματικότερη διαχείρισή τους στο μέλλον.
Πέτρος Χ. Πλατής
MSc Δασολόγος – Θηραματοπόνος
Επιστημονικός Συνεργάτης ΣΤ΄ ΚΟΜΑΘ
Φεβρουάριος 2026
