sling_1

Ο αορτήρας…

του όπλου μας

Κουραστικό το κυνήγι της πέρδικας… Ο ήλιος καίει και τα βήματα γίνονται όλο και πιο δύσκολα στα τσουγκριά και τους χαλιάδες. Το όπλο βαραίνει στα χέρια. Η ανάγκη να σταθείς για λίγο σε μια σκιά ίσα που να ξαποστάσεις και να ξεδιψάσεις τα σκυλιά, γίνεται όλο και πιο έντονη.

Κάπου πιο χαμηλά, πάνω από τα έλατα, ο μπαρμπα-Γιάννης κόβει βόλτες περιμένοντας τα λαγόσκυλα που επιστρέφουν από μια άκαρπη δίωξη. Περπατάει καμαρωτά και τα χρόνια που τον βαραίνουν δε φαίνονται, δεν τον λυγίζουν. Έχει το κοκοροντούφεκο στον ώμο του, με το δερμάτινο πλεχτό αορτήρα, δώρο του καταστήματος απ’ όπου το αγόρασε κάπου σαράντα χρόνια πριν. Α ρε μπαρμπα-Γιάννη μάστορα, χαίρεται η ψυχή μου όταν σε βλέπω.
Κάποτε, ο κυνηγός μ’ ένα δερμάτινο λουρί κρεμούσε στον ώμο τη φαρέτρα με τα βέλη του κι έφευγε αχάραγα για τα κυνηγοτόπια. Σήμερα, η φαρέτρα μας έχει μάρκα κι είναι φτιαγμένη από ξύλο κι ατσάλι. Αχάραγα κινάμε κι εμείς για το βουνό και το δερμάτινο λουρί όμοια με τότε, το περνάμε στον ώμο μας.

Χρήση του αορτήρα: Μια γλυκιά ανάμνηση!

Πόσες και πόσες γενιές δεν έχει συντροφέψει ο αορτήρας στο κυνήγι… Ένα λιτό κομμάτι δέρματος, ένα γερό λουρί ξεκούραζε τον κυνηγό την ώρα της πορείας του στους κυνηγότοπους και το βράδυ βαστούσε το όπλο κρεμασμένο στο καρφί δίπλα  στο τζάκι. Ποιος δεν έχει αυτή την εικόνα στο μυαλό του; Άλλοτε, αν υπήρχε ανάγκη χρησίμευε για το δέσιμο του σκυλιού στον κυνηγότοπο ή για το κουβάλημα του θηράματος αν έλειπε το σχοινί. Με λίγα λόγια εξυπηρετούσε τον κυνηγό με πολλούς τρόπους και λόγω της καλής του υπηρεσίας περνούσε απαρατήρητος.  Κατασκευάστηκε κατά καιρούς από πολλά υλικά αλλά το βασικό υλικό ήταν πάντα το δέρμα αφού η αντοχή του θεωρείται αξεπέραστη.

Στη σημερινή εποχή, οι μοντέρνοι αορτήρες κατασκευάζονται από μοντέρνα υλικά, π.χ., Neoprene με τελειώματα δέρματος ή Cordura. Ακόμη και από ελαστικό υλικό κατασκευάστηκαν αορτήρες με το σκεπτικό της ευκολότερης διάσχισης των πυκνών αφού ο αορτήρας τέτοιου τύπου μένει τεντωμένος και δεν περισσεύει από το όπλο σκαλώνοντας στα κλαδιά. Βέβαια, η καλύτερη λύση για όπλα με αορτήρα παραμένει η λύση των γαλλικών όπλων της Manufrance τα οποία διέθεταν μηχανισμό πτυσσόμενου αορτήρα εντός του κοντακίου, οπότε ο κυνηγός είχε την άμεση επιλογή της χρήσης του ανά πάσα στιγμή, ανάλογα με τις ανάγκες του. Με τον αορτήρα αυτού του τύπου, η αισθητική του όπλου παρέμενε ανεπηρέαστη και το μόνο μειονέκτημα που θα μπορούσαμε να  χρεώσουμε είναι το επιπλέον -μικρό- βάρος στο πίσω μέρος του κοντακίου που πιθανά επηρεάζει έστω και κατ’ ελάχιστον το ζύγισμα του όπλου.

Ομάδες κυνηγών

Είναι γεγονός, πως τα τελευταία χρόνια ο αορτήρας έχει αντιμετωπίσει μια σχετική απαξίωση από συγκεκριμένες ομάδες χρηστών. Έχει επίσης κατηγορηθεί, πως υποβιβάζει την αισθητική των όπλων και οι οπλολάτρες τον απεχθάνονται. Στα όπλα με υψηλή ποιότητα ξύλινων μερών, τα ψέλια στήριξης του αορτήρα στο κοντάκι θεωρούνται απαράδεκτα και ο αορτήρας, ιδιαίτερα στα ακριβά χειροποίητα όπλα, προσλαμβάνεται ως μια ύβρις στην οπλοκατασκευή κατά την άποψη πολλών. Υπάρχουν βέβαια και υπέρμαχοι οι οποίοι μπορώ να πω ότι στην πλειονότητά τους ανήκουν σε ομάδες που κυνηγούν συγκεκριμένα θηράματα όπως τον αγριόχοιρο και το λαγό.

sling_2Αυτές οι ομάδες κυνηγών, λόγω του τρόπου κυνηγίου των θηραμάτων αυτών, είναι αναγκασμένοι να κρατούν για πολλές ώρες το όπλο τους σε μια κατάσταση σχετικής απραξίας αφού συχνά οι σκύλοι καταδιώκουν το θήραμα πολύ μακριά και για αρκετές ώρες. Ο αορτήρας γι’ αυτούς θεωρείται απαραίτητος. Αλλά και στο κυνήγι της πέρδικας, η ανάβαση δύσκολων πλαγιών διευκολύνεται με τη χρήση του αορτήρα, όμως  θα πρέπει να τονίσουμε πως το όπλο σε αυτή την περίπτωση επιβάλλεται να είναι άδειο. Φαντάζομαι πως κανείς δε θέλει να κατρακυλά σε μια πλαγιά με ένα γεμάτο όπλο δεμένο στην πλάτη του, έτσι δεν είναι; Ειδικά για την περίπτωση της αναρρίχησης επικίνδυνων βράχων σ’ αυτό το κυνήγι, θα λέγαμε πως μάλλον διακινδυνεύουμε πάρα πολλά σκαρφαλώνοντας «με τα τέσσερα» για την απόκτηση μιας πέρδικας και  θα ‘πρεπε να το σκεπτόμαστε δύο φορές πριν το επιχειρήσουμε. Η απερισκεψία καμιά φορά σκοτώνει!
Αντίστοιχα, μια άλλη ομάδα κυνηγών όπως οι κυνηγοί της μπεκάτσας είναι υποχρεωμένοι, λόγω του τρόπου κυνηγίου του θηράματος που τους ενδιαφέρει, να περπατούν πολλές ώρες κρατώντας το όπλο στα χέρια τους. Κάποιοι άλλοι περιμένουν υπομονετικά στο καρτέρι της πάπιας για παράδειγμα, με τεταμένη την προσοχή για την εμφάνιση του πολύτιμου θηράματος ανά πάσα στιγμή και γι’ αυτόν το λόγο θεωρούν τον αορτήρα περιττό βάρος και εμπόδιο στην ομαλή διεξαγωγή του κυνηγίου τους.

Δε θα πρέπει να παραβλέψουμε επίσης την ηλικία του κυνηγού και τη σχέση που έχει αυτή με τη χρήση του αορτήρα. Είναι ευνόητο πως ο ηλικιωμένος κυνηγός δε μπορεί να αρνηθεί τη βοήθεια αυτή στις πολύωρες αναζητήσεις του, σε αντίθεση με τον νέο που δεν ενδιαφέρεται  για μικρολεπτομέρειες όπως το βάρος και μπορεί να  κουβαλά το όπλο του ολημερίς χωρίς σημάδια κόπωσης. Εξάλλου, είναι γεγονός πως το βάρος και το ζύγισμα του όπλου αρχίζει να μας απασχολεί από  κάποια ηλικία και μετά και αυτό φανερώνει πολλά. Εκτός των παραπάνω, θα διακινδυνεύσουμε και το συσχετισμό της χρήσης του αορτήρα με την τεμπελιά που διακρίνει πολλούς από εμάς. Πρέπει να  παραδεχθούμε πως πολλές φορές περνά από το μυαλό μας η ιδέα της τοποθέτησης ενός τέτοιου εξαρτήματος στο όπλο μας αφού όπως είναι γνωστό, η τεμπελιά για κάποιο ανεξήγητο λόγο  προσθέτει βάρος στο όπλο μας!

Δίνουμε βάση στους κανόνες ασφαλείας

Δεν υπάρχει ωραιότερη εικόνα για τον Έλληνα κυνηγό, από την περήφανη κοψιά ενός γερο κυνηγού  που επιστρέφει απ’ τα κυνηγοτόπια με το «γκέκα» στο πλάι του, το ντουφέκι στον ώμο και το λάγαρο στο παλιό του δερμάτινο σακίδιο.
Δε θα καταλήξουμε όμως στα συμπεράσματά μας βασιζόμενοι στις ωραίες εικόνες και τη νοσταλγία της παλιάς εποχής. Η σημερινή πραγματικότητα είναι διαφορετική.

sling_3Πιστεύω πως σε ότι αφορά την άσκηση της θήρας,  οφείλουμε να είμαστε απόλυτοι και αυστηροί στην πιστή εφαρμογή των κανόνων ασφαλείας. Και είναι αυτοί οι κανόνες που απαιτούν την αφαίρεση του αορτήρα από το όπλο μας κατά τη διάρκεια της θήρας, ανεξαρτήτως του είδους κυνηγίου και του θηράματος. Από τον κανόνα θα μπορούσαμε ίσως να εξαιρέσουμε τους ηλικιωμένους κυνηγούς αλλά μόνο για ορισμένα είδη κυνηγίου. Οι κανόνες έχουν ισχύ για όλους μόνο που στην Ελλάδα τους θυμόμαστε όταν προκύψει δυστυχώς το μοιραίο ατύχημα. Δικαιολογίες του τύπου  «μια ζωή έτσι κυνηγούσαμε» είναι τουλάχιστον απαράδεκτες και φανερώνουν την αδυναμία κατανόησης και παραδοχής της αναγκαιότητας των κανόνων ασφαλείας. Και αυτή η αδυναμία φαίνεται περισσότερο όταν, παριστάνοντας τους δασκάλους, συμβουλεύουμε τους νέους κυνηγούς να ακολουθούν τη λαθεμένη αντίληψή μας για το κυνήγι και τη χρήση του όπλου.

Και μόνο η σκέψη ενός ατυχήματος στο κυνήγι, λόγω της καταστρατήγησης των στοιχειωδών κανόνων ασφαλείας  πρέπει να μας κάνει ιδιαίτερα προσεκτικούς ως προς την εικόνα που προβάλουμε σαν κυνηγοί στους γύρω μας αλλά και ως προς τις κάθε είδους συμβουλές μας.
Ναι λοιπόν στη χρήση του αορτήρα εάν το θεωρείτε απαραίτητο, αλλά υπό τους όρους που θέτει το ίδιο το παραδοσιακό κυνήγι. Το κυνήγι που θέλει τον άνθρωπο σοβαρό, συνετό και μετρημένο στα λόγια και στις πράξεις του!

Του Νίκου Υφαντή,
προπονητή σκοποβολής
Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
Facebook39
Instagram2k
error: Content is protected !!
Scroll to Top