Θα σας δικαιώσει η επιλογή ενός Επανιέλ Μπρετόν

Του Ηλία Κουτσομανώλη, Εκτροφέας Επανιέλ Μπρετόν

 

 

Γιατί επιλέγω ένα Μπρετόν για κυνηγόσκυλο; Αυτό το μικρόσωμο σκυλί φέρμας είναι προικισμένο με πολλά χαρίσματα, ένα από αυτά είναι ο χαρακτήρας του: καλός, ισορροπημένος, ευγενικός, πολύ καλός με την οικογένεια, μπορεί να συναναστραφεί με μικρά παιδιά σε ένα μικρό διαμέρισμα. Προικισμένο με δυνατή μύτη, κυνηγάει γρήγορα, ακούραστα και μεθοδικά, είναι ισορροπημένο προς τα θηράματα.

 

Το Μπρετόν είναι ένα κομψό, πολύ δυνατό και ρωμαλέο σκυλί. Δείχνει τον τύπο του μικρού, τετραγωνισμένου, φτιαχτού σκύλου, γεμάτο ενέργεια, έρευνα προσεκτική και μεθοδική (χωρίς τάσεις δρομέα), χαρακτηριζόταν και ως σκυλί τσάντας από τους παλαιότερους κυνηγούς.

Ένα άλλο χάρισμα που έχει είναι στο κυνήγι της μπεκάτσας, εκτός ότι λογγώνει, εκτός ότι ψάχνει μεθοδικά, εκτός ότι ξεπερνάει κάθε εμπόδιο, ψηλό η κοντό, εκτός ότι είναι θαρραλέο, εκτός ότι διασχίζει τα παγωμένα ποτάμια άφοβα, εκτός ότι είναι έξυπνα και μπορούν να προσαρμοστούν σε όλες τις συνθήκες, εκτός ότι μαθαίνουν εύκολα. Το βασικότερο είναι ότι συνεργάζεται με τον κυνηγό και κυνηγά γι’ αυτόν…

Όσον αφορά τη θηραματοφορία (απόρτ), με το Μπρετόν δεν θα δυσκολευτείτε και πολύ. Ο λόγος είναι ότι το έχει έμφυτο, αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να του το καλλιεργήσουμε.

Το ΕΠΑΝΙΕΛ ΜΠΡΕΤΟΝ είναι μικρό, αποτελεσματικό, ουσιώδες, είναι ευκολομάθητο, έξυπνο, νοήμον σκυλί, που κάνει για όλα τα κυνήγια, με τη σωστή εκπαίδευση (πέρδικα, ορτύκι, κουνέλι, μπεκάτσα). Είναι ένα παθιασμένο πουλόσκυλο και τέλειο μπεκατσόσκυλο.

Άλλωστε αυτός είναι και ένας από τους πολλούς κύριους λόγους αναπαραγωγής.

Τα Επανιέλ Μπρετόν είναι τα δημοφιλέστερα κυνηγόσκυλα στη Γαλλία που οφείλουν την επιτυχία τους σε μια αλχημεία μοναδική στην Ιστορία της κυνοφιλίας.

Υπάρχουν διάφορες μαρτυρίες που αναφέρουν ότι κατά το 19ο αιώνα, όταν Εγγλέζοι ευγενείς ταξίδευαν στη Βρετάνη για κυνήγι μπεκάτσας και είχαν τη συνήθεια να αφήνουν τα σκυλιά τους, συνήθως ΣΕΤΤΕΡ, στους ντόπιους κυνηγούς για φιλοξενία έως την επόμενη κυνηγετική τους εκδρομή. Τα ΣΕΤΤΕΡ αρκετές φορές διασταυρώθηκαν (ενδεχομένως κατά λάθος ή επί τούτου με τα ντόπια Μπρετόν, σκυλιά φέρμας των χωρικών του προηγουμένου αιώνα). Στη συνέχεια, η επιλογή εκατοντάδων ετών μάς έδωσε το σπουδαίο αυτό σκύλο φέρμας που γνωρίζουμε σήμερα. Το ΕΠΑΝΙΕΛ ΜΠΡΕΤΟΝ…

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ: Ο πιο μικρός σκύλος φέρμας. Αρμονικά φτιαγμένος, με έναν στέρεο σκελετό, όχι χονδροειδή. Σύνολο συμπαγές και γεροδεμένο, γεμάτο ζωηράδα και ευκινησία, παραμένοντας αρκετά κομψό. Σκύλος ρωμαλέος, με βλέμμα ζωντανό και έξυπνη έκφραση. Γενικά έχει όψη ενός μικρού, κοντόχονδρο, γεμάτου ενέργεια, έχοντας διατηρήσει κατά την εξέλιξή του, το κοντόχονδρο μοντέλο που επιζητήθηκε και σταθεροποιήθηκε από τους αναμορφωτές της ράτσας.

ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ: Το κρανίο είναι πιο μακρύ από το ρύγχος, με σχέση 3 προς 2. Ύψος θώρακα ελαφρά μικρότερο από το μισό του ύψους στο ακρώμιο. Μήκος κορμού όμοιο με το ύψος στο ακρώμιο.

ΚΕΦΑΛΙ: Κρανίο ελαφρώς στρογγυλεμένο, κρανιο-μετωπικές γραμμές παράλληλες, στοπ με ελαφριά κλίση.

Μάτια ελαφρώς λοξά, έκφραση έξυπνη, γλυκιά, ειλικρινή. Ελαφρώς οβάλ, όχι σφαιρικά, στο χρώμα της ίριδας, σε αρμονία με το τρίχωμα, κατά προτίμηση σκούρο. Η έκφραση των ματιών, σε συνδυασμό με την ανύψωση των αφτιών, δημιουργούν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ράτσας, την “έκφραση Μπρετόν”.

Αφτιά προσκολλημένα ψηλά, τριγωνικά, αρκετά πλατιά, μάλλον κοντά (τραβώντας τα μπροστά, η άκρη τους δεν πρέπει να ξεπερνά το στοπ).

ΣΩΜΑ: Γραμμή ράχης ευθύγραμμη έως το νεφρό και την αρχή των καπουλιών.

Ακρώμιο αρκετά ευκίνητο, λίγο ανυψωμένο.

Ράχη ευθύγραμμη, κοντή και άκαμπτη, στενά δεμένη με το νεφρό.

Μέση (νεφρό) κοντή, φαρδιά και μυώδης.

Θώρακας κατεβασμένος έως το ύψος του αγκώνα, φαρδύς με τις πλευρές καλά κυκλωτές, χωρίς να είναι κυλινδρικός.

Ουρά προσκολλημένη ψηλά, φέρεται οριζόντια ή ελαφρώς προς τα κάτω. Το Επανιέλ Μπρετόν μπορεί να γεννηθεί άνουρο ή βραχύουρο.

ΤΡΙΧΩΜΑ: Πρέπει να είναι λεπτό, όχι μεταξένιο, ίσιο ή ελαφρά κυματοειδές πάνω στο σώμα, ποτέ κατσαρό.

Λείο στο κεφάλι και στο εμπρός μέρος των ποδιών. Στο πίσω μέρος των ποδιών υπάρχει άφθονο τρίχωμα με κρόσσια που μικραίνουν προοδευτικά σε μήκος έως τον καρπό ή τον ταρσό αντίστοιχα.

ΧΡΩΜΑ: Λευκό πορτοκαλί, το πιο διαδεδομένο. Λευκό-καστανό, Λευκό-μαύρο, Τρίχρωμο.

Μονοχρωμία δεν είναι αποδεκτή.

ΥΨΟΣ:

  • Αρσενικά: Ελάχιστο 48cm, με μια ανοχή 1cm λιγότερο. Μέγιστο 51cm, με μια ανοχή 1cm περισσότερο.
  • Θηλυκά: Ελάχιστο 47cm, με μια ανοχή 1cm λιγότερο. Μέγιστο 50cm, με μια ανοχή 1cm περισσότερο.

 

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
Instagram
error: Content is protected !!
Scroll to Top
Μετάβαση στο περιεχόμενο